ศัพท์น่ารู้สำหรับมนุษย์เงินเดือน *

ศัพท์น่ารู้สำหรับมนุษย์เงินเดือน 

โดย ศิรตะวัน ทหารแกล้ว
Siratawan Thahanklaew

super-salary-man-poster-header-horz

ตัวละคร “มนุษย์เงินเดือน” ภาพสะท้อนสังคมไทย

สิ่งสำคัญที่ขับเคลื่อนสังคมเมืองให้รุดหน้าและขับเคลื่อนอุตสาหกรรมใหญ่ๆ นำมาซึ่งความเจริญคงไม่ใช่เทคโนโลยีสมัยใหม่เพียงอย่างเดียว เพราะหากมีเทคโนโลยีดีเลิศสักปานใด แต่ขาดทรัพยากรสำคัญ เช่น “ทรัพยากรมนุษย์”  (Human resource) เราคงไม่พัฒนาทางวัตถุไปไกลถึงขนาดนี้เป็นแน่  และผู้ที่พาธุรกิจและโลกของวัตถุให้รุดหน้าไปได้ไกลไม่ใช่เพียงผู้นำที่เปี่ยมไปด้วยคุณสมบัติที่ดี มีวิสัยทัศน์กว้างไกล และมีภาวะผู้นำเท่านั้น แต่พนักงานทุกคนต่างก็มีส่วนร่วมในการก้าวไปข้างหน้าทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นพนักงานระดับที่เรียกว่า Blue collar หมายถึง พนักงานระดับใช้แรงงาน เช่น กรรมกรผู้ใช้แรงงาน พนักงานขับรถ พนักงานส่งของหรือ White collar หมายถึง พนักงานกินเงินเดือนในออฟฟิศที่เข้าทำงานและเลิกงานตามตารางเวลา โดยพนักงานเหล่านี้นอกจากกินเงินเดือนในงานประจำตามปกติแล้ว บางรายยังทำงานเสริมตอนกลางคืนที่เรียกว่า Moonlighting  เพื่อหาเงินมาจุนเจือครอบครัวหรือแม้แต่จุนเจือใจตัวเองไม่ให้ห่อเหี่ยวกับการทำงานประจำ บางคนก็ใช้เวลากลางคืนไปกับงานเสริมที่ตนชอบ เช่น งานเล่นดนตรีตามผับ งานเขียน งานช่างภาพ เป็นต้น

18

แม้ว่าพนักงานในออฟฟิศจะมีภาพพจน์สุขสบาย เพราะดูเหมือนนั่งทำงานหน้าคอมพิวเตอร์ในห้องแอร์เย็นฉ่ำ แต่ก็ใช่ว่าจะมีความสุขกาย สบายใจทุกคน ดูอย่าง “นุช” เลขาสาวของเจ้านายผู้มีหน้าที่ทำทุกอย่างตามที่เจ้านายสั่ง และได้ระบายความอัดอั้นของตนเองออกมาในฉากที่เธอสาดอารมณ์ใส่คนขับแท็กซี่เสียจนหูชา หรือตัวละคร  “ภูชิต” จากเรื่อง 13 เกมสยองที่สะท้อนภาพมนุษย์เงินเดือน พื้นที่และระยะห่างของคนในสังคมให้เราเห็นอย่างเด่นชัด ตัวละครภูชิตดำเนินชีวิตการงานของตนในลักษณะที่เรียกว่า Donkey work หมายถึง งานที่ซ้ำซาก จำเจ น่าเบื่อทุกๆ วัน (Routine) สาเหตุที่นำลามาใช้เปรียบเทียบเนื่องจาก ในสมัยก่อนเมื่อมีการใช้ระหัดวิดน้ำ นักโทษที่ก่อคดีร้ายแรงจะเป็นผู้หมุนระหัดวิดน้ำทุกๆ วัน ต่อมาทางพัศดีเรือนจำเลิกใช้นักโทษหมุนระหัดวิดน้ำ เปลี่ยนมาใช้ลาแทน โดยใช้เชือกผูกลาเอาไว้และให้ลาเดินหมุนไปเรื่อยๆ เป็นประจำทุกวัน ถึงแม้ว่าจะเป็นงานที่น่าเบื่อและซ้ำซากสักเพียงใด แต่ลาก็ไม่เคยปริปากบ่น (หรืออาจบ่นแต่เราฟังไม่เข้าใจ) และยังคงทำงานของมันไปเช่นนี้ทุกวันไม่ต่างอะไรกับตัวละคร “ภูชิต”  ในภาพยนตร์เรื่อง 13 เกมสยอง หรือตัวละครมนุษย์เงินเดือนจากภาพยนตร์เรื่อง ยอดมนุษย์เงินเดือน ที่ตั้งใจทำงานโดยไม่ปริปากบ่น แต่กลับถูกพนักงานระดับ Gray Collar ที่หมายถึง พนักงานที่อยู่ตรงกลางระหว่างหัวหน้าและลูกน้อง เช่น ผู้จัดการฝ่าย หัวหน้าแผนก ว่ากล่าวตักเตือนอยู่เสมอ เพราะทำงานไม่ได้ในระดับที่คาดหวังไว้  ภูชิตเติบโตมากับสังคมที่มีการเปลี่ยนแปลงจากยุค Generation X  ของเขาที่ผู้คนในยุคนี้มักจะมีความจงรักภักดีต่อองค์กรสูง (Loyalty) ไม่นิยมเปลี่ยนงานแต่ทำงานแบบผูกขาดกับที่ๆ เดียว ไม่กล้าฉีกขนบหรือเดินออกมาจากธรรมเนียมเดิมๆ ตัวละครนี้คือภาพสะท้อนชิ้นเยี่ยมที่ถ่ายทอดความสับสนของผู้คนในยุคเปลี่ยนจาก Gen X มาสู่เด็กรุ่นใหม่พวก Generation Y แบบตัวละคร “จือ” พนักงานทดลองงานในเรื่องยอดมนุษย์เงินเดือนที่เกิดมาในช่วงที่มีเทคโนโลยีและสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน  และระบบสังคมทุนนิยมได้อย่างแท้จริง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s